Recenzja patronacka 🤎
Aneta Kisielewska „Widmo przeszłości”
Czuła się, jakby wciąż śniła i nie mogła się z tego snu wybudzić.
Po kilkunastu latach Klarę prześladują demony przeszłości. Gdy miała szesnaście lat jej rodzice i mała siostrzyczka zniknęli w niewyjaśnionych okolicznościach, a ona pozostała sama w domu. Policja nie znalazła żadnych poszlak. Dziewczyna zachodziła w głowę, dlaczego rodzina ją zostawiła i dokąd się udała, czy wszystko było winą jej nastoletniego buntu. Będąc dorosłą już kobietą, mającą męża i córkę, pozostaje pod opieką specjalisty, gdyż ma wrażenie, że ktoś ją prześladuje. Niestety, nawet mąż nie jest w stanie jej uwierzyć. Czy to są urojenia, czy ktoś naprawdę czyha za rogiem?
Czuła, że wydarzyło się coś złego. Coś, co na zawsze zmieni jej życie.
Niniejsza książka stanowi przykład tego, jak thrillery oferują doskonałą okazję do głębszego zgłębienia ludzkiego doświadczenia traumatycznych wydarzeń. Opisując szczegółowo konkretne ludzkie doświadczenia związane z tragediami, powieści z dreszczykiem tego typu są równie ważne na swój sposób, jak i dostarczają rozrywki. „Widmo przeszłości” powoli buduje napięcie. Opiera się na napięciu psychologicznym, tworząc atmosferę niepokoju, która nasila się w miarę rozwoju historii. Zwroty akcji podważają założenia czytelnika i utrzymują zaangażowanie w historię, odkrywanie najciemniejszych zakątków ludzkiego umysłu.
Serdecznie polecam ten debiut!
Obsesyjnie próbowała rozwikłać tajemnicę z dzieciństwa, traciła zmysły. Stawała się kimś obcym, nieprzewidywalnym, jakby na nowo przemieniała się w tę skrzywdzoną, osamotnioną dziewczynę sprzed lat.
Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Zysk i S-ka
Komentarze
Prześlij komentarz